SA TAAS NA 30,000 TALAMPAKAN, NAHULI KO ANG AKING ASAWA NA KASAMA ANG KANYANG SEKRETARYA

—NGUNIT ANG GINAWA KO BAGO LUMAPAG ANG EROPLANO AY TULUYANG WUMASAK SA IMPERYONG KANYANG ITINAYO!

I. Ang Lihim sa Itaas ng mga Ulap

Ang byahe patungong Paris ay tumatagal ng labing-apat na oras. Nakaupo ako sa Suite 1A, ang pinaka-eksklusibong pribadong upuan sa First Class cabin ng eroplano. Madilim ang paligid at karamihan sa mga pasahero ay natutulog na, ngunit ako ay gising na gising.

Sa Suite 2A at 2B, na nasa likuran ko lamang, naroon ang aking asawang si Gregory. Bago siya umalis ng bahay kaninang umaga, hinalikan niya ako sa noo at sinabing, “Isang mahalagang business trip lang ito, mahal. Kailangan kong isara ang merger na ito para sa kinabukasan ng ating kumpanya. Magpapahinga lang ako sa byahe.”

Ngunit habang umiinom ako ng champagne sa aking upuan, naririnig ko ang mahihinang hagikgikan at mga halik. Tumayo ako nang dahan-dahan, binuksan nang bahagya ang kurtina ng aking suite, at sumilip sa likod.

Nandoon si Gregory, walang suot na coat, at nakayakap sa kanyang dalawampu’t apat na taong gulang na sekretarya, si Samantha. Nakaupo si Samantha sa kandungan niya, humahalik sa kanyang leeg habang may hawak na baso ng alak.

“Paano kung malaman ng asawa mo na kasama mo ako sa Paris?” malanding bulong ni Samantha. Tumawa nang mahina si Gregory. “Si Beatrice? Wala siyang alam sa mundo kundi ang mag-ayos ng bahay at maghintay sa akin. Huwag mo siyang intindihin. Kapag nakuha ko na ang deal na ito, baka tuluyan ko na siyang iwan para sa’yo.”

Nakaramdam ako ng malamig na hangin na tila tumagos sa aking mga buto, ngunit hindi ako umiyak. Sa halip na mag-iskandalo sa taas na 30,000 talampakan, bumalik ako sa aking upuan, binuksan ang aking laptop, at ngumiti nang napakalamig. Inisip ni Gregory na isa lamang akong walang kwentang maybahay. Nakalimutan niya kung sino talaga ako bago ko siya ginawang hari.

II. Ang Lason sa In-Flight Wi-Fi

Si Gregory ay ang CEO ng Vanguard Tech, isang kumpanyang unti-unting lumalaki. Ang byahe niyang ito patungong Paris ay upang makipagkita sa mga bilyonaryong investors ng Horizon Capital na siyang sasagip sa kanyang kumpanya mula sa pagkalugi at magpapalawak ng kanyang negosyo sa buong Europa.

Ang hindi alam ni Gregory, ang may-ari at Majority Shareholder ng Horizon Capital ay isang holding company na nakapangalan sa ilalim ng aking yumaong ama—at ngayon ay nasa ilalim ng aking buong pamamahala. Ako ang “mysterious investor” na matagal na niyang sinusubukang pabilibin. Siya ay nagtatrabaho para makuha ang pera… ko.

Binuksan ko ang in-flight Wi-Fi. Sa taas na 30,000 talampakan, sinimulan kong wasakin ang kanyang buhay.

Una, nagpadala ako ng direktang email sa Board of Directors ng Vanguard Tech, kalakip ang malinaw na litrato nilang dalawa ni Samantha na palihim kong kinuhanan kanina. Ginamit ko ang “Morality and Fidelity Clause” na lihim kong ipinasok sa kanyang kontrata noong ako ang nagbigay sa kanya ng paunang puhunan. Ikalawa, inutusan ko ang bangko na i-freeze ang lahat ng aming joint accounts pati na rin ang kanyang mga corporate credit cards dahil sa “suspicious fraudulent activities.” Ikatlo, kinansela ko ang merger. Pormal kong ipinaalam sa Horizon Capital na huwag nang ituloy ang pakikipag-usap kay Gregory dahil siya ay tinanggal na sa posisyon.

III. Ang Kape at Ang Paghaharap

Eksaktong tatlong oras bago lumapag ang eroplano sa Paris. Bumukas na ang mga ilaw sa cabin para sa almusal. Nag-order ako ng mainit na kape sa flight attendant at naglakad patungo sa suite nina Gregory at Samantha.

Binuksan ko ang kurtina nila nang walang pasabi.

Nakasandal si Samantha sa dibdib ni Gregory habang nagpapakain ng prutas. Nang mag-tama ang aming mga paningin, tila tumigil ang pag-ikot ng mundo ni Gregory. Napatayo siya, halos matapon ang pagkain sa kanilang harapan.

“B-Beatrice?! Anong ginagawa mo rito?!” namumutla at nanginginig na sigaw ni Gregory.

Tiningnan ko si Samantha mula ulo hanggang paa. Napalunok ang babae at pilit na inayos ang kanyang gusot na damit.

“Magandang umaga, Gregory. Naisip ko kasing baka kailangan mo ng suporta sa malaking merger mo sa Paris,” mahinahon kong bati habang humihigop ng kape. “At nakita kong nag-eenjoy ka pala sa suporta ng sekretarya mo.”

“Beatrice, mahal… mali ang iniisip mo! Lasing lang ako kagabi, pwede ko itong ipaliwanag!” pagmamakaawa niya, pilit na inaabot ang kamay ko ngunit mabilis akong umiwas.

“Huwag ka nang magpaliwanag,” nakangiti kong sagot. “Mas mabuti pang i-check mo ang telepono mo. Kakabukas lang ng Wi-Fi connection para sa lahat ng pasahero.”

IV. Ang Pagbagsak Bago Lumapag

Kinuha ni Gregory ang kanyang telepono. Sa sandaling kumonekta ito sa Wi-Fi ng eroplano, sunod-sunod na pumasok ang mga mensahe, tawag, at emails. Bawat tunog ng notification ay tila martilyo na bumabaon sa kanyang kabaong.

Namilog ang kanyang mga mata habang binabasa ang mga email.

“Terminated?! Tinanggal ako ng Board?! P-Paano nangyari ito?!” natatarantang sigaw niya. Binuksan niya ang isa pang email. “C-Cancelled ang merger?! Hindi maaari! Limang taon kong pinaghirapan ang deal na ito sa Horizon Capital!”

Lumingon ako sa kanya at inilapag ang aking tasa ng kape.

“Sana ay inalam mo muna kung sino ang nagmamay-ari ng Horizon Capital bago ka nagpasyang dalhin ang kabit mo sa byaheng ito, Gregory,” malamig kong wika, ang aking mga mata ay walang kahit anong bakas ng awa. “Ako ang namumuhunan sa kumpanya mo. Ako ang nagmamay-ari ng eroplanong sinasakyan ninyo. At ako ang pumutol sa lahat ng yaman mo habang natutulog kayong dalawa.”

“I-Ikaw ang may-ari?!” napasinghap si Samantha, nanlalaki ang mga mata sa matinding gulat at takot. Lumingon siya kay Gregory. “Gregory, totoo ba ‘to?! Akala ko ba ikaw ang nagtatag ng lahat?!”

“Wala siyang sariling pera, Samantha,” sagot ko habang nakatingin sa takot na takot na sekretarya. “Lahat ng ginagastos niya sa’yo ay galing sa bulsa ko. At ngayon, wala na siyang ni isang kusing.”

V. Paglapag sa Impiyerno

Bumagsak si Gregory sa sahig ng eroplano, nakaluhod sa aking harapan sa taas na 30,000 talampakan. Umiiyak siya at nagmamakaawa.

“Beatrice, parang awa mo na! Bawiin mo ang mga emails! Pamilya tayo, asawa mo ako! Patawarin mo ako, isang pagkakamali lang ito!” hagulgol niya habang pinapanood ng ibang mga pasahero at flight attendants.

“Kanina lang, sabi mo wala akong alam sa mundo kundi ang maghintay sa iyo,” sagot ko habang inaayos ang aking coat. “Tama ka. Naghintay ako… naghintay ako ng tamang oras para bawiin ang lahat ng ibinigay ko sa iyo.”

Nang lumapag ang eroplano sa Charles de Gaulle Airport sa Paris, isang itim na Rolls-Royce ang naghihintay sa akin sa tarmac. Sinalubong ako ng aking personal security team.

Samantala, naiwan sina Gregory at Samantha sa loob ng airport terminal. Sinubukan nilang gamitin ang kanilang corporate cards para makapag-book ng hotel at flight pabalik, ngunit lahat ay declined. Iniwan ni Samantha si Gregory sa mismong airport matapos malaman na hindi na siya nito kayang buhayin.

Si Gregory, ang lalaking umalis ng bahay na may labis na kayabangan at inakalang hari ng mundo, ay naiwang pulubi sa isang banyagang bansa. Ako naman ay dumiretso sa aking luxury hotel sa Paris, handang i-enjoy ang aking bakasyon bilang isang malaya at mas makapangyarihang reyna. Sadyang napakasarap ng hangin kapag wala nang lason sa iyong paligid.